Tijdens een lange vlucht, wanneer het onmogelijk is om te slapen en na een tijdje lezen onaangenaam wordt, is er altijd de mogelijkheid om bij te praten over de huidige tijdsgeest. Tijdens mijn recente reis naar JapanIk heb me aangesloten op de film BarbieJe weet maar nooit wanneer ik er ooit nog eens naar moet verwijzen. Ik kan niet zeggen dat ik sympathie had voor alle thema's, maar wel genoeg om te zeggen dat het niet de Disneyfilm was die ik verwacht had.

Aangekomen op luchthaven Haneda in Tokio voelde alles heel vertrouwd. Ik nam de monorail naar Hamamatsucho, het dichtstbijzijnde station bij mijn hotel. Dit was een non-stop rit van 20 minuten, die het vorstelijke bedrag van £ 2.50 kostte.

Het Shiba Park Hotel ligt in Minato City, in het zakendistrict van Tokio. Het staat bekend als The Library HotelIk heb de reputatie dat ik tijdens een bezoek aan New York City in hotels met bibliotheken verbleef, waaronder The Library Hotel in Manhattan. Ik voelde me hier thuis, want hier verbleef ik ook tijdens mijn vorige bezoek aan Tokio in 2020, toen de corona-uitbraak begon en het Verenigd Koninkrijk nog steeds een groepsimmuniteit hanteerde. Iedereen in Tokio had toen een mondkapje op en er waren nauwelijks bezoekers in Japan. Deze keer was het heel anders. Mensen reisden weer en deden zaken over de hele wereld.

Ik maakte meteen een vriendin in de lobby van het hotel. Ze heet Connie en komt uit Florida. We hebben een heerlijke ochtend gewinkeld. (foto) en genieten van de lunch.

Dit was een mooi begin van mijn reis, maar het was de volgende dag waar ik echt naar uitkeek. Ik ontmoette Frances Ma, een heel bijzonder persoon (foto hieronder), die vanuit Hongkong was overgevlogen om me mee uit eten te nemen. We zagen elkaar 13 jaar geleden voor het laatst, maar door de jaren heen zijn we via LittlePod dikke vrienden geworden.

Frances heeft haar eigen bedrijf genaamd Maza Fine Food, gevestigd in Hongkong. Ze werd voor het eerst LittlePodder nadat we elkaar ontmoetten op de Restaurant Show in Earl's Court in 2011. Frances vertegenwoordigt LittlePod sindsdien in Hongkong.

Het was zo'n warme en direct herkenbare reünie. We hebben eindeloos gepraat en zoveel plezier gehad met het uitwisselen van verhalen. Frances is erg professioneel en attent en ik kon niet wachten om te ontdekken waar we zouden gaan eten. Ik was niet teleurgesteld, want Frances had de perfecte plek voor onze reünie gevonden. Huis Setouchi, een prachtig door een architect ontworpen restaurant dat een menu serveert dat omschreven kan worden als een 'Italiaanse ontmoeting met Japan'. Het is niet echt een fusionmenu, maar eerder Italiaans bereid en gepresenteerd in Japanse stijl.

Er zijn slechts drie tafels beneden en een paar boven. Van buiten ziet het eruit als een prachtig huis. Net als een huis, je kunt niet zomaar binnenlopen, je moet een tafel reserveren. Aankomen met Frances was zo'n plezier. We werden bij de deur begroet door Kentaro Yasue-san, de algemeen directeur.

Vanaf het eerste moment voelden Frances en ik ons ​​getransporteerd en op ons gemak voor wat de meest perfecte avond bleek te zijn. Ken – zijn nieuwe naam – was zo attent. We ontdekten dat hij onze liefde voor Florence deelde. Hij had fijne herinneringen aan zijn tijd daar.

Frances en ik ontspanden met borden vol met de meest heerlijke en uitgebalanceerde gerechten, met een speciaal welkomstdrankje als afsluiting! We deelden herinneringen en lachten veel. We hebben allebei dezelfde waarden en hebben vergelijkbare ervaringen in ons leven gehad. Als zakenvrouwen hebben we de stress en spanningen én de vreugde van het opzetten van ons eigen bedrijf gekend.

Frances is de perfecte persoon om LittlePod in Hongkong te vertegenwoordigen. Haar loyaliteit aan onze samenwerking met de vanilleboeren is buitengewoon. Ze kan er terecht trots op zijn dat ze deel uitmaakt van ons succes. Frances is nu van plan LittlePod naar China te brengen. Het wordt weer een spannend avontuur.

Ik kan niet wachten tot Frances het hoofdkantoor van LittlePod weer bezoekt. Toen ze er voor het eerst was, kon ze niet geloven dat er een klein bedrijf bestond in een dorpje met slechts 150 huizen in het hart van Devon. Ze zei dat dat aantal in China moeilijk te bevatten zou zijn. Die keer, toen ze vertrok, zei ze: 'Ik zal iedereen vertellen dat ik net in verhalenland ben geweest.' Nou, er komen nog veel meer LittlePod-verhalen aan, Frances!

Na een voedzame en leuke avond, onze Ken (we hadden hem inmiddels geclaimd als dragen) leidde ons naar de deur en we namen afscheid met de belofte dat we contact zouden houden en op een dag terug zouden komen om ons gesprek over Florence voort te zetten.