Diaria Denpasar: Tempus est verae expeditionis in pulchra Bali…!
Oct 12 MMXX
October mensis est maximi momenti LittlePod, et, ad Diem Internationalem Verae Vanillae celebrandum, iter ad pomarium nostrum innovativum in Indonesia faciemus. Visne nobiscum iter facere? Paulus omnia documentat.
Scivistine...?
Cum primum Diem Nationalem Verae Vanillae anno MMXIV instituerimus, hic decimus annus erit quo XVII Kalendas Octobres celebrabimus!
Dies XVII Octobris, Dies Internationalis Verae Vanillae, est dies gravissima in calendario LittlePod. Ab anno MMXIV, cum primum Diem Nationalem Verae Vanillae instituimus, hoc tempore LittlePodders conveniunt – et personaliter et interreti – ut propinationem ad veram vanillam faciant, ut... momentum pretiosae orchidae planetae eiusque populo, et gratias agere iis qui silvas pluviales fragiles ubi colitur protegunt. Ex quo globaliter cum initium IRVD anno 2020, hanc occasionem specialem in Devonia et Londinio celebravimus, sed hoc autumno gratias nostras agricolis vanillae personaliter agemus dum ad Plantatio LittlePod in BaliPaulus Janetam et Davidem in Indonesia iungit. Hoc est eius diarium…
Die Veneris, vicesimo Octobris: Verbis Terminatoris…
Aëroplano proficiscor. Nescio quando iterum revertar. Janet me heri vesperi inter potationes rogavit num Bali redire vellem. Bene, scis... si offers! Finis advenit, haec est ultima mane diei nostri ultimi, sed quanta hebdomas hic in Indonesia habuimus! Tanta fecimus et tantum terrae pertractavimus, tamen superficies vix rasa est.
Redire an non redire, haec est quaestio. Ut Arnoldus Schwarzenegger dixit in... De Termino, Revertar…
Quomodo non vellem? Obliviscere manifesta – cibum, caelum, scaenam, stagnumBali fere omnia illa sunt, certe. Sed quod hoc iter nobis omnibus demonstravit est homines esse qui plurimum valent, qui tanta offerre possunt, et qui omnem differentiam faciunt. Santika, Noguh et turma apud Pita Maha. Ketut, Angus, Syiraz, Eka et omnes in officina modernissima ubi siliquae vanillae nostrae conficiuntur. Mades, omnes quinque, Nyomam et omnes alii agricolae qui tam praeclara opera in silvis faciunt. haec quid actum est de. haec Quam ob rem aliquando Balium redire velim.
Hoc iter demonstravit opus quod in Britannia agimus VERUM esse. Agricolae Balienses... sunt nobis fretus. Ut beneficia sunt tangibile. Si nos – tamquam emptores in Occidente – VERAM vanillam postulamus, agricolae in Indonesia (et alibi trans zonam aequatorialem) autem cole illud et silvas autem protegi, conservari, immo, restitui. Beneficia nobis omnibus ingentia erunt, et omnia tam simplicia sunt. Imago supra exemplum typicum est... sari canang, oblatio Balinensis traditionalis diis oblata et gestus gratitudinis. Solem ultimum hodie mane hauriens, credo me esse qui plurimum gratias agere debeat. Matur suksma.
Dies Iovis, XIX Octobris: Nulli dies mali in Bali sunt…
Hoc signum hodie mane, dum in celebri ambulatione Campuhan Ridge Ubudensi eram, animadverti. Vaticinium mihi praebuit. Gravedo afficior – quod ironicum est, datis condicionibus tropicis hic – et ad difficilem reditum me paro, quod etiam longius est quam iter egressus, propter moram sex horarum et dimidiae in aeriportu Dubai cras.
His omnibus rebus non obstantibus, habet adhuc Dies bonus fuit. Nunc autem cogito, nescio an res mala in Bali exstet...
Mane otium cepi. Dies continui, quibus cum commeatu vehiculorum ad visitandas plantationes vanillae contendimus, omnes defessi sumus. Non exspecto misericordiam, quia, ut in articulo priori dictum est, hic esse magnum privilegium est. Sed non omnia fuerunt piscinae infinitae et deliciae tropicae et optimae escae quas Bali offert. Rem cogito, post hoc mihi feriis opus erit.
quid ergo fecit Quid tempore libero utimur? Iter pedestre supra dictum, initio, visitatio ad forum artis Ubud frequentem, paulisper in solario et in piscina, et, quod optimum est, lectio coquinaria Indonesiaca apud Pita Maha Resort and Spa, ubi tam iucunde commorati sumus. Janet etiam coquum Noguh persuadere potuit ut indicem ciborum suorum traditionalem mutaret et VERAM vanillam ex LittlePod in omnibus tribus ferculis – dulcibus et salsis – includeret. Nescio quis plus didicit, nos an ille…!
Dies Mercurii, XVIII Octobris: Index rerum agendarum pura, sed melior…
Modo a piscina redii. Una ex illis infinitis est – aqua marginem alluens, cum prospectu in silvam luxuriosam ultra et floram tropicam undique. Lectae et mantilia nova adsunt, sol occidere incipit et temperatura iucunda est hic Ubudensis, XXVII gradus Celsii. Sed hoc non est optimum quod hodie feci.
Summum momentum hodiernum? Conventus omnium agricolarum in pomari LittlePod et pomeridianum in eorum ambitu actus. Eventus hesterni quasi "puram indicem desideriorum" descripsi, sed hoc omnium superavit...
Cum Made eo iter fecimus, ad domum Made paulo ante prandium advenientes, ubi etiam Made, Made et Made convenimus. Haec omnia satis confusa fieri possunt, itaque eos Made 1, 2, 3, 4 et 5 appellamus. Etiam Wayans 1 et 2, Putus 1 et 2, Pan Moyo, Komang et Kadek nobis introducti sunt, homines omnes praeclari. Made (1) partim interpretatus est, aliter per Anglicam corruptam et gestus et copiosos risus communicavimus. Lingua universalis verae vanillae. Omnes nos intellegi fecimus.
Deinde excursionem secutam est, per semitam silvae tropicae birotae celerrime progrediens, ut vites vanillae florentes, ex primis plantis quos LittlePod ante tot annos suppeditavit cultae, necnon coffeam, durianum, mangostanum et multo, multo plura videremus. Systema polyculturae, quod Made (1) hic in Bali excogitavit, tantum successum habere videre res rara erat, dum cocos recentes ex arbore edere quasi cerasus in torta erat (et ego ne cocos quidem amo). Piscinae? Decem nummos pro uno constant. Hoc semel in vita accidens erat.
Dies Martis, XVII Octobris: Janet saltans, et iter nostrum iustificans...
Itaque hoc erat illud. Dies Internationalis Verae Vanillae. Eventus principalis. Causa cur toto hoc itinere hac septimana pervenerimus. Re vera, non optimo initio coepit. Laxatio horaria quam die Lunae superavi? Hoc me mordet, significans urgentem alarmum et initium freneticum. Attamen ex illo tempore, index desideriorum fuit.
Hoc considera: pretiosam orchidem vanillae vidi. In Indonesia. In vite. In pleno floreCum hic fragilis flos tantum viginti quattuor horas duret, hoc sane magnum privilegium est…
Re vera, totum iter id ipsum fuit: magnum privilegium. Annotationes huius diarii, plerumque, quodammodo iocosae fuerunt. Sed serio, quid agis paulisper, ut in Bali sim et hodie ea videam? Non multo melius fieri potest, et pro eo gratias agere non possum. Janet. LittlePod. Omnibus qui in hoc mirabili, transformativo opere versati sunt, et domi et in terris externis.
Ad agrum vanillae ivi. Agricolam vanillae conveni – nomen eius est Nyomam. Tanta didici ex curru cum Made communicato. Tempus cum sociis LittlePod hic in Indonesia egi – Ketut, Eka, Syiraz et aliis, iuvenibus quos ego (et Janet fortasse etiam magis) magnopere admirari didicimus. Nuntios a LittlePodders toto orbe terrarum perlegi et admonitus sum tantum esse auxilium pro eo quod facimus. Etiam Janet saltantem hac vespera vidi (necesse est tibi...) Instagram nostrum observa (si hanc experientiam communicare vis). Ergo, summa summarum, occasio degustanda? Nullum dubium est quin IRVD 2023 iter nostrum iustificaverit!
Lunae, XVI Octobris: Difficile est opus, sed aliquis facere debet…
Lacerta me non cepit. Nec perturbatio horaria. Sex horae continuae et iterum humanum me sentio. Ientaculum Balinicum pulcherrimum mihi adiuvit ut hodie mane curas et labores itineris post me ponerem. Difficile est opus, sed aliquis facere debet.
Fructus tropici recentes, iogurtum et granola, avocado et ova, et duae poculae capulus Balinensis, et paratus sum proficisci. Haec in solario scribo, solem matutinum vitare conans (iam 29°C est) et congregationem formicarum ingentium prope ignorare. Longe abest a die Lunae typico...
Quid igitur hodie in ordine rerum agendarum est? Janet dicit nos quiescere debere, sed mihi videtur quasi id facere debeam. quidam Labora dum hic sum. Piscina invitat, sed occasionem specialem habemus ordinandam, Diem Internationalem Verae Vanillae, et iter cras ad hortum vanillae LittlePod, circiter semihoram hinc distantem. De hoc agitur.
Paululum ineptum sonat, cum in Indonesia minus quam viginti quattuor horas fuerim, sed ad plantationem iter faciam cum sensu multo meliore hominum et loci, hoc brevi tempore satis fuit ut perceptiones meas Balienses mutaverit – visa, soni et odores omnia mihi comprehensionem auxerunt et novam vitae insulae appreciationem dederunt. Hoc tempore brevi quod hic habeo, superficiem tantum attingere possum, sed pro deis immortalibus, omnia haec percipere exspecto. Difficile est opus, sed aliquis facere debet.
Dominica, XV Octobris: Bali te salutat…
Aeroplana, tramina et autocineta. In his omnibus – vel super – his ultimis viginti octo horis fui. Recte legis, obiter. Totum tempus itineris ab ostio ad ostium, a domo ad deversorium, totum diem et noctem fuit (et paulo plus, ut satis sit).
Itaque, ultimis viginti octo horis consideratis, non mirum est me hac vespera – vel post meridiem, vel fortasse mane, quidquid sit – scribere paene nimis fessum esse. Multae zonae horariae quas hoc fine hebdomadis transivi me paulum confusum reddiderunt…
Diaria tamen non ipsa scribuntur, itaque tempus tantum est ad brevem renovationem et inscriptionem. Magnum progressum diei Solis? In Indonesia sum – et similiter Janet et Dave.
Nasi Goreng (ferculum Indonesiae dilectissimum) modo et fabulas de itineribus communicavimus, nam programmata nostra non plane congruebant, itaque separatim iter fecimus, mihi per Dubaium, illis per Singapuram. Utraque via difficilis nobis apparuit, itaque omnes hac nocte in Indonesia bene dormire debemus. Sed num dormiemus? Lassitudo horaria res incerta est, et modo lacertam magnam in pariete cubiculi mei latentem animadverti. Bene venisti in Bali…!
Dies Saturni, XIV Octobris: Longe, vir…
Ecce res curiosa de Indonesia: Non iam prope est. Paulo plus quam undecim horae sunt ex quo hodie mane clausi et domo exivi, et aeroplanum modo terram attigit. Non Denpasari, intellegis, sed potius Dubaii. Bali? Id tamen novem horas et decem minuta in aere requiret, nedum proximas tres horas et paulo plus quas hic apud DBX transigam.
Hoc fortasse rem manifestam esse videtur, sed rem satis urgere non possumus. Indonesia longe abest…
Hoc genus itineris est quod saepe suscipere non possumus – nec suscipere solemus – ob causas ambientales, ethicas, logisticas et fiscales (inter alias), et consilium tantum spatii peragrandi non leviter acceptum est. Sed occasio tempus cum agricolis et inter vites vanillae agendi, amicitias veteres confirmandi et novas creandi, et semina serendi (re vera) quae – semel culta et matura – tot hominibus tam utilia esse deberent, nimis bona est ut eam amittamus.
Ita navigatio epica pergit. Paulo post primam horam post mediam noctem tempore locali est, temperatura in via est triginta duo gradus Celsii, dum intra terminale, mihi quiescere necesse est antequam proxima pars incipiat. Milia passuum post milia passuum et paulatim, propius ad Indonesiam accedo. Tam longe est.
Die Veneris, XIII Octobris: Hoc quasi omen videtur…
De die disseramus. Ita, dies Veneris est. Ita, tertius decimus dies est. Non, non infaustum est. Immo contrarium. Numquam superstitionibus favi, et quomodo quisquam putare potest quicquam mali esse tam splendida hac postmeridie? Sol autumnalis lucet, omnia parata et congesta sum, et post viginti quattuor horas, supra nubes et in aere ero – Bali iter faciens.
Calendarium LittlePod quod in culina pendet mihi indicat Hebdomadam Nationalem Coquendi hodie coepisse. Die Veneris tertio decimo, paulum omen simile videtur. Bonum genus, scilicet...
Iucundum est imaginari, dum ad Indonesiam – locum tropicum ubi vanilla colitur – iter facimus, legionem pistorum domi fortasse ad dilectissima sua producta LittlePod adhaerere et copiam copiosam placentarum, coctorum aliarumque creationum parare, quibus Diem Internationalem Verae Vanillae celebremus.
Fortasse volatus noster profecturus die quarto decimo erit, sed fere ab eo momento quo aeroplanum nostrum a terra deseretur, animo gaudebimus. Cum hodie mane per interrete nos inscripserimus, libenter animadvertimus cras in cena prandii in aereo Profiteroles Vanillae pro secunda mensa includere. Si hoc non omen est, nescio quid sit!
Dies Iovis, XII Octobris: Ad iter parando…
Raro in vita tibi accidit ut in adventuram proficiscaris. Attamen ecce me, sarcinas conligens et ad Balium me parans. Indonesia exspectat et silva pluvialis vocat. Loca quae te LittlePod ducit, eh?
Paulo plus quam quadraginta octo horis ab itinere ad aeroportum absum, et, fateor, paulum anxius sum. Iam diu sic non iter feci, et semel tantum pedem in Asia posui, hoc uno nocte Hong Kongi anno MMVI, dum ad lunam melli in Australia iter faciebam...
Quid sarcinas mihi conligam? Quam calidum erit? Quomodo ad deversorium perveniam? Quid de lingua? Quomodo in silva pluviali me geram? Quid agricolae de me existimabunt?
Re vera, scilicet, laetitia omnes anxietates superat, et, intimo corde, vix exspectare possum ut eo perveniam. Quanta occasio haec est! Quanta adventura! Cum LittlePod ab anno 2015 sim, in industria vanillae immergor, sed haec erit prima mihi occasio conveniendi homines qui hanc magicam segetem curant, et mihi ipsi videndi mirabilem ambitum in quo nutritur et crescit. A planta ad mensam, haec experientia circulum complebit. Quam iucundum erit omnia hic documentare...
Visne LittlePod in Indonesia sequi? Perge legere. Diaria Pauli Denpasarensis pro renovationibus regularibus et fac ut LittlePod in Instagram sequere...!