Á morgun – 17. október^th – er alþjóðlegi dagurinn fyrir alvöru vanillu. LittlePod teymið fagnar þessu sérstaka tilefni með Made og vanillubændunum hér í Indónesíu.Ég hef farið til Balí tvisvar áður og það er svo sérstakt og frekar hjartnæmt að vera kominn aftur. Það er vegna sambandsins sem ég hef við Made og samfélagið hér að við ákváðum að gera þetta. Á morgun munum við eyða deginum kl. LittlePod-aldingarðurinn, sem er ekki langt frá hótelinu okkar hér. Ég get ekki beðið eftir að sjá það sjálfur.

Þegar Made hafði fyrst samband við mig fyrir öllum þessum árum til að kanna hvort mikill áhugi væri í Evrópu á að hann framleiddi vanillu hér, þá svaraði ég af tveimur ástæðum. Sú fyrri var sambandið sem ég átti við Balí. Sú seinni var að Made sagði mér að hann hefði lokið gráðu á Balí, meistaragráðu í Hollandi og doktorsgráðu í Chicago. Það sagði mér allt sem ég þurfti að vita um Made sem mann og þá seiglu og þrautseigju sem hann hlýtur að hafa.

Hér er ég því komin aftur til Balí. Bara í nokkra daga að þessu sinni – eftir að hafa dvalið í fimm vikur í báðum fyrri heimsóknum mínum! Sem fyrrverandi kennari hef ég þann vana að leita uppi grunnskóla þegar ég ferðast. Þegar ég kom hingað fyrst – fyrir 20 árum – gerði ég einmitt þetta og þegar skólastjórinn komst að því að ég væri kennari bað hann mig um að koma og kenna börnunum ensku, stærðfræði og árstíðirnar fjórar. Það eru bara tvær árstíðir á Balí – heitar og blautar – og börnin voru öll heilluð af hugmyndinni um kulda, vind, ís og snjó. Ég kenndi þessum börnum í fimm vikur og þótt engir pennar eða pappír væru í skólanum voru þau svo áköf að læra. Ég kom aftur til Balí tveimur árum síðar og ég gat séð að sumir af þessum lærdómum höfðu verið nýttir í verki og að ástríðan fyrir námi var sterkari en nokkru sinni fyrr. Ég sé það enn meira núna.

Eftir að við komum hingað á sunnudaginn hittum við Syiraz og teymið frá býlinu og vinnslustöðinni. Þeir eru ungir menn, en nám er þeim mikilvægt. Þeir hafa áhuga á loftslagsbreytingum og umhverfinu og ég tel að framtíð Balí sé örugg með fólki eins og þessu. Indónesía er ungt land, 50% íbúanna eru ungt fólk, en þetta er framtíðarhagkerfið. Þetta byggist allt á menntun og það er hvetjandi að sjá. Áður lauk opinberri menntun við 12 ára aldur. Nú eru þau 18 ára og munurinn er augljós. Unga fólkið á vanillubúgarði LittlePod lítur upp til Made og hefur áhuga á að læra um fjölræktaraðferðina sem hann hefur verið brautryðjandi í og ​​áhrif hennar á líffræðilegan fjölbreytileika. Þau hafa nýlega byggt upp nýjustu vinnslustöð sem við ætlum að heimsækja síðar í vikunni. Ég hef eytt svo löngum tíma í að reyna að halda þessu öllu leyndu - þjófnaður er enn stórt vandamál í vanillugeiranum og maður veit aldrei hvernig uppskeran verður - og það er svo gaman að geta talað um þetta svona. Þetta hefur allt byggst á trausti og það er svo ánægjulegt að sjá þetta verða svona velgengni.

Til bændanna hér á Balí vil ég segja þetta: Þrautseigja ykkar og traust á Made hefur hjálpað ykkur að ná einhverju sérstöku fram fyrir næstu kynslóð. Sú kynslóð mun þakka ykkur fyrir að endurlífga vanilluiðnaðinn, fyrir nýsköpun ykkar í að tileinka sér fjölræktarkerfi Made og fyrir þau áhrif sem þetta hefur haft á stefnumótun fyrir framtíð Indónesíu.

Fyrir þrettán árum sagði Patricia Rain – Vanilludrottningin í Kaliforníu – mér að við værum á barmi barms og gætum alveg misst alvöru vanilluna. Þú hefur tekið áskoruninni og framlag þitt til endurnýjunar skóga á Balí er okkur öllum til góða. Þetta samstarf og traust hefur skilað sér og það er það sem við munum fagna á morgun, á alþjóðlega vanilludeginum, og lengur – langt fram í tímann. Það að þetta allt sé verðugt er eitthvað sem við getum öll verið stolt af…

Vanilluknús og takk fyrir ykkur öll, Janet x

Langar þig að taka þátt á þessum alþjóðlega vanilludeginum? Fylgdu okkur á Instagram!